Als een BIM de virtuele versie is van een fysiek/reëel gebouw, dan zou dit moeten betekenen dat elk BIM is opgebouwd uit virtuele of digitale materialen. Bij een eerste blik naar de meest gangbare BIM-pakketten blijkt al snel dat dit ook meestal zo is. Vreemd genoeg worden de digitale materialen lang niet door elk pakket op een gelijke manier behandeld, ontbreekt het vaak aan een heldere systematiek, en zijn er zelfs pakketten die erin slagen om te bimmen zonder een echt materiaal-definitie.

 

Één van de centrale ideeën achter het werken met een virtueel gebouwmodel, is het gebruik van elementen (versus het gebruik van lijnen en arceringen voor het grafisch weergeven van die elementen in een ‘klassiek’ 2D-CADpakket). Herkenbare bouwelementen als wanden, vloerplaten, daken, kolommen en balken komen in zowat elk BIM-pakket voor. Deze worden dan verder aangevuld met ramen, deuren en dergelijke meer: objecten die in ‘interactie’ treden met de eerder genoemde basiselementen (of de elementen dan weer om die reden afhankelijk zijn van de basiselementen is een keuze van de software-fabrikant).

 

Van al deze elementen kunnen we stellen dat het ‘materiaal’ de basisbouwsteen is. Het BIM-object of –element kan gedefinieerd worden als een geometrisch object met al dan niet parametrische afmetingen, opgebouwd uit één of meerdere materialen. Aan dit object worden naast de geometrie, positie en uitzicht mogelijks nog andere eigenschappen gekoppeld (al dan niet equivalenten van fysieke eigenschappen). Dit kan gaan van warmteweerstanden en densiteiten tot de naam van de fabrikant en de verwachte levensduur. Het is snel duidelijk dat heel wat van de eigenschappen die we toekennen aan elementen, kunnen afgeleid worden van, of verbonden worden met materiaaleigenschappen.

 

Het lijkt dan ook voor de hand te liggen dat een doordachte systematiek voor de classificatie van materialen een solide basis kan vormen voor efficiënt informatiebeheer in en met BIM. Nochtans is er op dit moment geen ‘centrale’ databank beschikbaar met (genormaliseerde) materialen, waaraan we een BIM kunnen linken, of waaruit we materialen in ons model kunnen binnehalen. Er zijn wel classificatiesystemen en er zijn zelfs normen (BB/fSb, Vlarem, BENOR, OVAM, …), maar de (evidente) link naar gebouwmodellen is iets wat voorlopig nog op projectbasis gebeurt – als het al gebeurt, en dan steeds op initiatief van de modelleur…

 

Samen met Howest – Toegepaste Architectuur en Witas werd dan ook in februari een (voor)onderzoek gestart onder de vorm van een Bachelorproef om dit probleem en mogelijke oplossingen verder in kaart te brengen.

Digitale materialen

Eén gedachte over “Digitale materialen

  • 3 mei 2016 om 20:45
    Permalink

    Interessant om je analyse te lezen. Zo had ik een BIM nog niet bekeken. Vanuit de technische installatiehoek bekeken zijn materialen immers niet zo belangrijk. Wij werken meer met afgewerkte producten (luchtroosters, verlichtingsarmaturen, …). Neemt niet weg dat we materialen uit het architectuurmodel wel nodig hebben voor de warmteverliesberekening.

    Beantwoorden

Geef een reactie